عمری درگوش عشق خواندیم

ما راننگر به دیده ماندیم

ماندن همه افسانه و قصه ست

نوبت نشده ورنه براندیم...

نویسنده :علیرضااشرفی مهابادی

دنیای من پر از تناقض است،در پیش خلق ودرعیان لباس انسان ها را می پوشم ولی خدا می داند من که هستم. ستارالعیوبی اش آبرویم شده وگرنه خالق مرتب می بیند که گاهی از حیوانات هم پست ترم. کیلو کیلوحرف های قشنگ رادرطول شبانه روزجابجاکرده ایم اما دریغ ازذره ای عمل به آن.کاش به آنچه میگفتیم ایمان داشتیم! زیرا آنگاه بین حرف تاعمل مازمین تا آسمان فاصله نبودوآن تناقض هادر وجودخودمان کمتر بود. من ایمانم راگم کر